- 2000 and One
- Abstract Division
- Agnès
- Aike & Dickson
- Alan Fitzpatrick
- Alberto Pascual
- Alex Under
- Alexander Kowalski
- Ali Kuru
- Âme
- Andomat 3000
- Andre Galluzzi
- Anil Aras
- Anja Schneider
- Anton Pieëte
- Anton Pieëte & Olene Kadar
- Armin Pillen
- Aurelio Iuliano
- B My Son
- Bart Skils
- Barth Floor
- Bas Struik
- Ben Sims
- Billy Nasty
- Black Pillow
- Boemklatsch
- Boris Werner
- Brand
- BVoice
- Cari Lekebusch
- Chris Tietjen
- D-Low
- D-Ribeiro
- Daan Anders
- Daniel Sanchez
- Daniel Stefanik
- Darko Esser
- Dave Clarke
- David Labeij
- Daya
- da_renzo
- De Man Zonder Schaduw
- Derek Zwarts
- DGDaan
- Dimzen
- Dominik Eulberg
- Edwin Oosterwal
- Efdé
- Egbert
- Einmusik
- Eke Evi
- El Mundo & Satori
- Eloy
- Erik Heijting
- ESHU
- Eva Maria
- Extrawelt
- Firdjel Medar
- Flatalucci
- Folker Zwart
- Freddy Spool
- Gabriel Ananda
- Gary Beck
- Gideon Bouwens
- Goose
- Gregor Tresher
- Guerilla Speakerz
- Heartthrob
- Hertz & Vibes
- Hoge Toon
- Ilario Alicante
- Ille Bitch
- Invite
- Ivano Tetelepta
- Izaakson
- J. Flannan
- James Ruskin
- Jason & The Argonauts
- Jerome Sydenham
- Jesse Ten
- Jimmy van Eschid
- Joachim
- Jocelyn Abell
- Joel Mull
- Joey Beltram
- Johanna Mercker
- Johannes Heil
- Joost Ruyter
- Joseph Capriati
- Joton
- Julien Chaptal
- Junction Hands
- Kabale und Liebe
- Karotte
- Kaskrakers
- Kevin Arnemann
- Kid Culture
- Klemtoon
- Koen Lebens
- Kollektiv Turmstrasse
- Kraak noch Smaak
- Krause Duo
- Larry de Kat
- Larry Tee
- Lauhaus
- Len Faki
- Les Petits Pilous
- Loops
- LowEndTheory
- Luke Slater
- Luna City Express
- Lützenkirchen
- Magda
- Majestic!
- Marco Resmann
- Marek Hemmann
- Markantonio
- Mathias Kaden
- Matthias Tanzmann
- Melon
- Mesquitas
- Michel de Hey
- Mightyfools
- Miss Melera
- Monika Kruse
- Monojack
- Motio
- Mr. Funk
- Mulder
- Neal Evans
- Nobody Beats the Drum
- Normano
- Nôze
- Nuno Dos Santos
- Odenkirchen
- Olene Kadar
- Onno Splinter
- Onur Òzer
- Oscar Mulero
- Pan-Pot
- Patski
- Paul Boex
- Pete Bandit & Jason Shae
- Philip Young
- Pinxt
- Pitto
- Psyk
- Rachelle Grooten
- Randy Delmore
- Raresh
- Rauwkost
- Red Robin
- Redshape
- Remy
- Rik Watts
- Rino Cerrone
- Rodriguez Jr
- Roger Gerressen
- Samuel Deep
- San Proper
- Sandeep
- Sandrien
- Sandwell District
- Sandy Hüner
- Secret Cinema
- Shinedoe
- SHMLSS
- Snaphaan
- Souris
- Steve Rachmad
- StickyFingers
- Stiller & Laudruder
- Stooge Wilson
- Sylvester
- Taras van de Voorde
- Technasia
- Tettero
- The Advent
- The Longmen
- Thommas Hamming
- Tobi Neumann
- Tom Ruijg
- Tony Rohr
- Wannabe A Star
- Warren Fellow
- Wijnand
- William Köster
- William Kouam Djoko
- Wouter de Moor
- Wouter S
Dave Clarke

Toen hij nog op school zat in Brighton, liep Clarke op 16-jarige leeftijd weg van huis, dit na aanleiding van de scheiding van zijn ouders. Na een tijdje wat ruiger te leven, bood een vriend hem tijdelijk een dak boven zijn hoofd. Zijn drijvende kracht was zijn liefde voor muziek, eerst hiphop en postpunk (The Damned is tot op vandaag een van zijn favorieten). Door zijn talent wist hij al snel een plekje op de line up van de club Toppers in Brighton te verkrijgen. De nacht was een succes en kreeg een vervolg met een 'rivaliserende' nacht waarin de jonge John Digweed resident was. Van toen af aan won Clarke aan populariteit, met invitaties van clubs in de hele wereld om zijn mix van funky peaktime rave-techno naar hen te brengen.
In de jaren '90 begon hij muziek te produceren. Zijn eerste ep's onder de collectieve naam 'Red' en zijn debuutalbum 'Archive 1' kregen overweldigende reviews, doordat ze aangezien werden als innovatief en crossgenre, iets wat niet vanzelfsprekend was in de technoscene in die tijd.
Zijn gevoel voor ritme en verbazingwekkende dj-skills gaven hem meer respect dan de meeste producers. Hij heeft een langdurige en diepgaande relatie met intense techno en wordt aangezien als één van de grootste innovatievelingen van het genre. Hij is in het bijzonder een grote fan van het minimale Detroittechnogeluid die focust op mechanische pulsen en onderliggende funk alsook oude acid house. Clarke blijft nog steeds ongelooflijk populair dankzij zijn unieke dj-stijl met het eindeloos cutten en scratchen met uiterste precisie tijdens zijn uiterst funky, donkere, electro-geïnspireerde technosets (alhoewel hij ook soms pure electrosets laat horen). Clarkes stijl is zowel sinister als energetisch en zijn livesets zijn maar zelden een teleurstelling. Deze stijl van sets is opmerkelijk aanwezig in zijn laatste twee mix-cd's World Service 1 en 2. Zijn laatste album The Devil's Advocate, dat uitkwam in 2004, is een mix van donkere techno en hiphop met in de hoofdrol Chicks on Speed en DJ Rush. Hij maakte ook een relatief experimentele John Peel Sessions EP, gekend als "Directional Force".
Clarke was behoedzaam om jonge clubbers te waarschuwen voor hun avontuurtjes met ecstacy in een interview in 2001, waarin hij zegt dat indien je pillen nodig hebt om de nacht door te komen, het gewoon wil zeggen dat de muziek die er gespeeld wordt van ondermaatse kwaliteit is. Dit is hoogst ongewoon voor een grote dj om zo een standpunt in te nemen, maar dat is dan weer representatief voor Dave Clarkes onafhankelijke ingesteldheid.
"Music has always brought me through, even in times when I've had nothing. Music has given me everything and I feel I have to give everything back. I don't know what I'd do without it, it's in my blood and bones, the only constant throughout the whole of my life." (Dave Clarke, 2005)
Upcoming Gigs
Past Gigs
Videos
No videos available.